>

Zabawa słówkami

Poznać język Polski

Wpisy z Wrzesień, 2019

Wrz 10

Są czasami takie rzeczy, o których mówimy, że jest to tajemnica poliszynela. Tajemnica poliszynela to cos takiego, o czym wiedzą wszyscy, ale nikt o tym głośno i oficjalnie nie mówi. Cos na zasadzie – wiemy, o co chodzi i o co biega, ale mówić o tym nie będziemy, bo po co, skoro inni również o tym wiedzą. Dla przykładu dyrektor pewnego znanego przedsiębiorstwa miał romans ze swoją asystentką. Taki stan rzeczy trwał już od dłuższego czasu, bo parę lat i każdy w biurze wiedział doskonale, o co chodzi, chociaż ani dyrektor, ani jego asystentka nie obnosili się z tym. Czy ich małżonkowie o tym wiedzieli, nie wiadomo, całkiem prawdopodobne, ze tak, albowiem ich romans był tajemnicą poliszynela. A wiadomo, że zawsze znajdzie się ktoś bardzo uprzejmy, który szepnie słówko odpowiednim osobom. W firmie zastanawiano się, kto obejmie intratny wakat zastępcy prezesa. Stanowisko nie było obsadzone już od dwóch miesięcy, ale i tak wszyscy dobrze wiedzieli, kto je obejmie, było to tajemnicą poliszynela. W dobrym tonie jest zachowywanie tylko i wyłącznie do swojej informacji pewnych rzeczy, o których rozmawia się w pracy. Pewne sprawy powinny pozostać w firmie i najlepiej będzie z nikim o nich nie rozmawiać. Opowiadanie o nich innym ludziom może mieć bowiem różne przykre następstwa. Nie jest przecież wskazane, ażeby o pewnych sprawach dowiedziały się osoby pracujące dla konkurencyjnych firm. Zwykle funkcjonuje to na zasadzie dżentelmeńskiej umowy, aczkolwiek niektórzy pracodawcy w podpisywanych z pracownikami umowach wprowadzają zapis o tak zwanym zakazie konkurencji – dotyczy on także wynoszenia z pracy służbowych tajemnic. Dla przykładu pewna znajoma pracowała swego czasu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Z czystej ciekawości została zapytana o to, co tam robi – przecież na co dzień nie mamy do czynienia z ludźmi pracującymi w takich resortach. Koleżanka odpowiedziała jednak, że nie może powiedzieć, czym się tam zajmuje, albowiem jest ona zobowiązana do zachowania tajemnicy służbowej. Niektórym czasami się zdarza mieć tak zwanego tajemniczego wielbiciela. Może to być całkiem miłe i przyjemne doświadczenie, aczkolwiek żeby takim właśnie było, musi spełniać jeden podstawowy warunek, a mianowicie taki, że ma się mieścić w pewnych granicach. Chodzi tutaj o granice zwykłej, ludzkiej przyzwoitości. To niezwykle delikatna materia i granica pomiędzy tajemniczym wielbicielem a zwykłym fanatykiem jest bardzo cienka, niewiele brakuje od przejścia z jednego stanu w drugi. Tajemniczy wielbiciel może na wieki pozostać tylko tajemniczym wielbicielem, ponieważ nigdy się w żaden sposób nie ujawni. Będzie do swego obiektu wzdychał potajemnie i nie odważy się nawet na wysłanie kwiatów, anonimowo oczywiście. Niektórzy tajemniczy wielbiciele są nieco odważniejsi i wysyłają kwiaty kobietom będącym obiektami ich westchnień – w znakomitej większości przypadków to mężczyzna jest tym tajemniczym wielbicielem, zaś kobieta uwielbianym przez niego obiektem. Taki wielbiciel powinien być taktowny. Wiedza tajemna jest czymś, co nie wszystkim żyjącym na świecie ludziom jest dane. Dostęp do niej mają jedynie nieliczni. Wiedza tajemna zawsze i nieodmiennie kojarzy nam się z czymś magicznym, zawsze ma dla nas ścisły związek z czarami. I jest to oczywiście jak najbardziej słuszne rozumowanie. Człowiek posiadający wiedzę tajemną nazywany jest albo magiem, albo czarodziejem. Posiada on niezwykłą moc, ażeby siłą własnej woli wpływać zarówno na przyrodnicze zjawiska, jak też i na innych ludzi. Zna przeznaczone do tego celu odpowiednie zaklęcia. Wiedza tajemna jest zatem wiedzą magiczna. Ktoś taki musi naprawdę znakomicie znać się na pewnych zjawiskach, które zachodzą w naturze, albowiem niezbędne jest tu znanie cyklu Księżyca czy też Słońca. Wiedza tajemna pozwala posiadającemu ją człowiekowi na dokonywanie rzeczy uchodzących za niezwykłe i niesamowite. Dla kogoś takiego nie istnieją rzeczy, których nie da się zrobić oraz sprawy, których nie da się załatwić. Dzięki tajemnej wiedzy jest to możliwe. Wtajemniczyć w coś kogoś to zwierzyć mu się z czegoś. To opowiedzieć mu o czymś, o czym wiemy albo tylko wyłącznie my, albo wie jeszcze tylko kilka osób. Wtajemniczamy w pewne nasze plany tylko tych ludzi, którym ufamy i których zaufania sami jesteśmy pewni. Wiemy, że są ono godni tego, by poznać pewne sekrety. Wiemy również i to, że nas nie zawiodą i że ich pomoc w pewnych kwestiach bardzo nam się może przydać, bo świetnie znają się na czymś, o czym my akurat posiadamy dosyć blade pojęcie. Dla przykładu grupa pracowników postanowiła sprawy firmy wziąć we własne ręce. Byli to ludzie sprawujący kierownicze stanowiska i stojący wysoko w hierarchii przedsiębiorstwa. Uważali, że jest ono źle zarządzane, dlatego właśnie zdecydowali, że przejmą w firmie władzę. Było ich jednak za mało, aby tego dokonać. Okazało się koniecznością wtajemniczenie w owe plany jeszcze dwóch osób, bez wsparcia i głosów których na pewno by się to nie udało, a oni naprawdę nadawali się do tego. Byli ludźmi na swoim miejscu.

10 września 2019 | Kategoria: Mowa powszechna
Tagi:
Wrz 10

Czasami u innych osób straszne denerwuje nas to, że są tacy tajemniczy, doskonale wiemy, że cos przed nami ukrywają i nie chcą bądź z jakiś powodów nie mogą nam o tym powiedzieć. Zazwyczaj mamy dziwne przeczucie, iż chodzi tutaj o sprawy dotyczące nas bezpośrednio lub też dotykające nas w pośredni sposób. Wcale nie ukrywamy, że bardzo chcielibyśmy się o tym również dowiedzieć, albowiem to dziwne uczucie, kiedy mamy świadomość , iż ktoś wie o czymś, co dotyczy nas, a my o tym pojęcia nie mamy. Najczęściej usiłujemy namówić delikatnie takiego człowieka na uchylenie rąbka tajemnicy. Prosimy go wówczas, ażeby nie był taki tajemniczy. Dla przykładu zbliżają się nasze urodziny i doskonale wiemy, że nasi przyjaciele coś na tę okoliczność knują. Lubimy co prawda niespodzianki, aczkolwiek bylibyśmy zadowoleni, gdybyśmy dowiedzieli się, o co chodzi. Ludzka ciekawość zawsze robi swoje. Usiłujemy zatem wyciągnąć cokolwiek od jednego z naszych przyjaciół, tłumacząc mu, że wcale nie musi być taki tajemniczy. O różnych tajemnych przejściach każdy z nas słyszał niejednokrotnie. Czytaliśmy o takich rzeczach w książkach czy tez oglądaliśmy je na filmach. Tajemne przejścia zawsze znajdują się między innymi w jakiś zamkach, pałacach, kościołach czy też dużych budynkach. Wie o nich tylko jakaś określona grupa ludzi. Służą one do konkretnych celów. Jeśli się chce gdzieś szybko zniknąć, nie ma lepszego rozwiązania jak zniknięcie za pomocą tajemnego przejścia właśnie. Z takich przejść bardzo często korzystali również kochankowie, którzy nie mogli na co dzień obnosić się ze swoimi uczuciami – mało tego, nikt nie miał prawa się o tych uczuciach dowiedzieć. Tajemne przejścia budowano również i po to, aby bezpiecznie ukryć gdzieś jakiś skarb na przykład. Stosowano je również do bezpiecznego wyprowadzenia skądś w jakieś inne miejsce pewnych osób, którym coś groziło, chociażby utrata życia. Tajemnymi przejściami wspierano się podczas jakiś ucieczek, albowiem nieprzyjaciel zazwyczaj nic o nich nie wiedział.

10 września 2019 | Kategoria: Mowa powszechna
Tagi:
Wrz 10

Ludzie mają w swoim życiu różne zajęcia, które związane są zarówno z tym co zrobić po prostu muszą jak również z tym co zrobić chcą. Niektóre czynności jakie wykonujemy związane są po prostu z naszą fizjologią, inne związane z pewnego rodzaju przymusem związanym z zaspokojeniem innych potrzeb, chociażby praca. Są jeszcze takie zajęcia, które wykonujemy po prostu dla swojej przyjemności, a najlepszym takim zajęciem jest rozrywka. Rozrywka może nie jest konkretnym zajęciem tylko ogólną nazwą różnego rodzaju czynności które ludzie wykonują po to, aby się rozerwać, aby po prostu odpocząć od dnia codziennego albo w środku pracy po prostu na chwilę zapomnieć o tym, co dzieje się wokół. Rozrywka ma bardzo wiele zalet i potrzebna jest każdego, ale jak z wszystkim, ma zarówno zalety jak i wady a więc należy być ostrożnym, bowiem rozrywka i rozrywkowe życie może w szybkim tempie spowodować wiele negatywnych skutków. Jednak zwykle ludzie korzystający z rozrywek po prostu spędzają miło czas i cieszą się swoimi możliwościami. Są ludzie dla których rozrywka to zło konieczne, bowiem najważniejsza jest dla nich praca albo inne zajęcia, które wynajdują sobie nie mając czasu żeby po prostu odpocząć i się rozerwać. Są też tacy ludzie, którzy są wręcz z przeciwnego bieguna, bowiem dla nich rozrywka to przede wszystkim najważniejsza część ich życia i tak naprawdę dla nich praca odchodzi na drugi plan i traktowana jest jak zło konieczne. Żadne z takich zachowań nie jest dobre ani dla naszego stanu fizycznego ani dla naszego stanu fizycznego, co może objawiać się później różnymi dolegliwościami, zatem najlepiej jest zachowywać się tak, aby znaleźć złoty środek. Rozrywka powinna być istotna w życiu każdego z nas, każdy powinien potrafić znaleźć czas do pewnych rozrywek ale nie przesadzać, bowiem może to mieć zarówno wiele plusów jak i minusów. Życie składa się z różnych elementów dlatego my, mając okazję z nich korzystać powinniśmy robić wszystko by czerpać z życia to, co najlepsze, ale wiedzieć kiedy możemy to robić i przede wszystkim jak długo i jak intensywnie. Rozrywka może mieć naprawdę dobre konsekwencje dla każdego z nas, kiedy tylko korzystamy z niej umiejętnie. Rozrywka bowiem powoduje, że możemy zapomnieć o otaczającym świecie i po prostu cieszyć się z tego, co dzieje się w danym momencie, szczególnie, kiedy na przykład gramy w jakąś grę i co najlepsze – wygrywamy. Jednak nieumiejętnie dobrana rozrywka lub po prostu nieodpowiednio usytuowany jej czas i intensywność może powodować wiele zagrożeń. Pierwsze zagrożenie związane jest przede wszystkim z tym, że od rozrywki można się uzależnić. W zależności od tego jaka jest rozrywka, można również stracić dużą ilość pieniędzy, bo niestety ludzie najczęściej uzależniają się właśnie od tego typu rozrywek, które pozwalają na wygrana ale potrzebują również wkładu pieniężnego. Czasami rozrywka może prowadzić również do tego, że nie robimy zupełnie nic innego tylko po prostu zajmujemy się tym, co sprawia nam przyjemność, co wiadomo, że również nie jest niczym dobry, szczególnie kiedy w pobliżu jest nasza rodzina, o którą powinniśmy dbać. Zatem najlepiej oddawać się rozrywce wspólnie z kimś, to najbardziej bezpieczne.

10 września 2019 | Kategoria: Mowa powszechna
Tagi:
Wrz 10

Umiejętność dochowywania powierzonych nam tajemnic jest umiejętnością niezwykle cenną. W bardzo dużym stopniu decyduje ona o tym czy w oczach innych ludzi uchodzimy za osoby godne zaufania. Nikt z nas nie zaufa bowiem człowiekowi, o którym wie, że nie potrafi on utrzymać języka za zębami tylko wszystko wszystkim dookoła rozpapla. Dochowanie powierzonej nam tajemnicy oznacza również wyrażenie szacunku dla osoby, która to nam ją powierzyła. To docenienie jej podejścia do naszej osoby. Dochowując tajemnicy, wyrażamy swoje poszanowanie dla człowieka, który nam się z czegoś zwierzył. Udowadniamy mu w ten sposób, ze jesteśmy ludźmi godnymi zaufania, a to, co słyszymy, traktujemy w znakomitej większości jako informacje przeznaczone tylko i wyłącznie dla naszych uszu – tym bardziej, jeżeli ktoś zaznacza, żeby nikomu o tym nie mówić. Dochowanie tajemnicy oznacza zachowanie czegoś tylko i wyłącznie dla siebie, a także bycie człowiekiem naprawdę bardzo dyskretnym. Takie cechy dobrze o nas świadczą. „Harry Potter i Komnata Tajemnic” to druga część sagi o przygodach Harry\’ego Pottera i jego przyjaciół, Hermiony i Rona. Rozpoczyna się drugi rok ich nauki w Hogwarcie, który to okazuje się być budynkiem pełnym tajemnic i zagadek. Nie wszystkie przeznaczone są dla uczniowskich uszu, aczkolwiek jak zwykle wścibska i dociekliwa trójka nie daje za wygraną. Historia Komnaty Tajemnic związana jest ściśle z historią szkoły, a uściślając – z jednym z jej założycieli. Nie zgadzał się on z pozostałymi co do kwestii dopuszczania do nauki w Hogwarcie dzieci z rodzin czarodziejskich o nieczystej krwi. Zostawił po sobie zatem Komnatę Tajemnic, w której drzemało zło. Nietrudno się domyślić, iż złem tym był oczywiście nie kto inny jak sam Lord Voldemort pragnący nade wszystko na świecie pozbyć się Harry\’ego Pottera. Przyznam szczerze, że jak dla mnie jest to najmniej porywająca część sagi, jednak jak się w późniejszych częściach przekonamy, ona również była bardzo potrzebna. Ekranizacja jej jest dość wierna.

10 września 2019 | Kategoria: Mowa powszechna
Tagi: